X
تبلیغات
تنگی مجاری ادرار
تنگی مجاری ادرار
بهترین روش درمان تنگی مجاری ادرار چیست؟

سلام دوستان


اگر شما از تنگی مجاری ادرار رنج میبرید.

و یا اگر قبلا از این بیماری رنج میبردید و درمان شده اید.

لطفا در قسمت نظر بصورت خلاصه مشکل خود را بنویسید و آدرس ایمیل خود را برای ما ارسال کنید تا بتوانیم با شما ارتباط برقرار کنیم و از تجربیات یک دیگر استفاده کنیم.

اینگونه میتوانیم با کمک یکدیگر روش های درمان را به یک دیگر منتقل کنیم. و راه های جدید درمانی را با همکاری هم پیدا کنیم.

ممکن است پزشکی درمان نامناسبی برای ما تجویز کرده و باعث شده مشکل ما بدتر شده باشد. در اینصورت میتوانیم به یکدیگر اطلاع رسانی کنیم که دیگر از این راه درمان استفاده نکنیم.


و یا ممکن است راه درمان خوبی تجویز شده باشد و باعث شده بهتر و یا حتی درمان شده باشیم و میتوانیم به یکدیگر انتقال دهیم


نکته: برخی از دوستان فراموش میکنند ایمیل خود را ارسال کنند. و بنده نمیتوانم با این افراد ارتباط برقرار کنم. دقت داشته باشید فقط بنده به ایمیل شما دسترسی دارم و ایمیل شما در قسمت نظرات به دیگران نشان داده نمیشود. لطفا فراموش نکنید و ایمیل خود را در بخش ارسال نظر در قسمت ایمیل حتما وارد کنید.

با تشکر و با آرزوی سلامتی برای شما و تمام بیماران.



اگر از بیماری تنگی مجاری ادرار رنج میبرید.

برای ارسال توضیحات و ایمیل خود لطفا روی لینک زیر کلیک کنید

http://majari-edrar.blogfa.com/comments/?blogid=majari-edrar&postid=7&timezone=12600

نوشته شده در تاريخ توسط امیر |

عفونت مجاري ادراري (UTI) عبارت است از رشد زياد باكتري ها در پيشابراه ، مثانه ، كليه يا غده پروستات. عفونت مي تواند مدت طولاني طول بكشد و اگر درمان نشود باعث آسيب هاي دائمي نيز خواهد شد .

در UTI چه روي مي دهد ؟
مردان معمولا قبل از سن 50 سالگي دچار عفونت مجاري ادراري مي شوند اما در افراد مسن شايع تر است. مردان بالاي 50 سال ممكن است بدون هيچ علامتي عفونت داشته باشند . عفونت مجاري ادراري معمولا در مردان با پروستات بزرگ يا كساني كه سوند به منظور تخليه مثانه دارند روي مي دهد. در مردان جوان ممكن است همراه با سنگ كليه ، عفونت بروز كند.
باكتري هايي كه معمولا عفونت مجاري ادراري را ايجاد مي كنند از روي پوست مقعد به پيشابراه و سپس مثانه يا كليه منتشر مي شوند. همچنين باكتري ها مي توانند از قسمت هاي ديگر بدن از طريق جريان خون به سيستم ادراري وارد شوند. عفونت مجاري ادراري در مردان به نسبت زنان كمتر شايع است زيرا در مردان طول پيشابراه طولاني تر است و باكتري ها كمتر مي توانند به مثانه وارد شوند.
پروستات بزرگ از طريق جلوگيري از تخليه كامل مثانه مي توانند باعث ايجاد عفونت مجاري ادراري شوند.عاملي كه كمتر شايع است تنگي پيشابراه است . موقعي كه پيشابراه به علت بافت اسكار كه داخل آن شكل مي گيرد تنگ مي شود ( پيشابراه مجراي كوتاهي در پنيس است كه ادرار از طريق آن عبور مي كند.)
باكتري ها مي توانند باعث انواع مختلفي از عفونت مجاري ادراري شوند كه شامل:
- پروستاتيت ( عفونت غده پروستات )
- يورتريت ( عفونت پيشابراه ) معمولا با بيماري هاي مقاربتي ايجاد مي شود.
- سيستيت ( عفونت مثانه ) كه در مردان كمتر شايع است.
- پيلونفريت( عفونت كليه ) كه در مردان به نسبت زنان كمتر شايع است اما مي تواند جدي باشد.
 
علائم چيست؟
علائم عفونت مجاري ادرار ممکن است شامل :
- درد در موقع ادرار کردن
- تکرر ادرار و نياز اورژانس به ادرار کردن
- درد شکم
- تب
- خون در ادرار
- درد کمر ( پروستاتيت ممکن است باعث درد در قسمت پايين کمر شود در حالي که عفونت کليه باعث درد در قسمت وسط کمر مي شود )

چگونه تشخيص داده مي شود ؟

مراقبين بهداشتي در مورد علائم و تاريخچه پزشکي شما سوال مي کنند. معاينه پروستات از طريق رکتوم انجام مي شود. تست ازمايشگاهي ادرار و تخليه ادرار از پيشابراه و غدد پروستات ممکن است لازم باشد.

براي عفونت هاي مکرر شما ممکن است نياز باشد به :
- يک اولتراسوند، تکنيکي که در آن از با فت نرم و مايعات عکس برداري مي شود.
- IVP ( پيلوگرافي داخل وريدي ) و عکس هايي که با اشعه X از سيستم ادراري گرفته مي شود.
- سيستوسکوپي ( مشاهده پيشابراه و مثانه از طريق وارد کردن لوله داخل پيشابراه پس از بي حس)
 
چگونه درمان مي شود ؟
عفونت هاي مجاري ادراري با آنتي بيوتيک درمان مي شود . همچنين داروهايي براي سوزش و عدم دفع راحت ادرار ممکن است تجويز شود.
براي بيشتر اين عفونت ها ، علائم 24 ساعت پس از شروع درمان برطرف مي شود . براي پيشگيري از عفونت مجدد بايد اطمينان حاصل کنيد که همه آنتي بيوتيک هاي تجويز شده مصرف شود .

چگونه مي توان از خود مراقبت کرد ؟

درصورتي که علائم عفونت مجاري ادراري را داشتيد:
- دنبال کردن درمان با داروهاي تجويز شده
- حفظ بهداشت فردي
- نوشيدن مقدار زيادي مايعات
- خالي کردن کامل مثانه موقع ادرار کردن
- دنبال کردن توصيه هايي که توسط پزشک شده است
 
درصورتي که تب داشتيد :
- اگر تب بالاي 8/37 cْ داشتيد در رختخواب بمانيد . بعد از اينکه درجه حرارت بدن شما زير 8/37 cْ شد مي توانيد فعاليت هاي روزانه خود را شروع کنيد.
- از مراقبين بهداشتي خود بپرسيد که با چه روشي تب خود را کنترل کنيد.
- درجه حرارت خود را روزانه بگيريد و ثبت کنيد.

براي کرامپ يا درد شکمي ممکن است نياز باشد که از آب گرم يا پدهاي الکتريکي گرما زا روي موضع استفاده کنيد . هرگز چيز داغي را مستقيما روي پوست نگذاريد . يک تي شرت بپوشيد که ما بين پوست و بطري آب گرم يا پد گرمازا باشد يا اينکه يک پارچه اطراف آنها بپيچيد و سپس روي موضع قرار دهيد.

پوست خود را چک کنيد تا مطمئن شويد اثر تحريکي يا سوختگي در آن وجود ندارد . همچنين از پد گرمازا موقع خواب استفاده نکنيد.

در چه صورتي به مراقبين بهداشتي رجوع کنيد که:
- اگر علائم شما ادامه داشت
- علائم بدتر شد
- علائم جديدي ايجاد شد.
 
چگونه مي توان از عفونت مجاري ادراري پيشگيري کرد؟
براي کمک به پيشگيري از عفونت مجاري ادراري بايد:
- هر روز مقدار کافي مايعات بنوشيد.
- مثانه را مکررا و به طور کامل تخليه کنيد.
- مقاربت سالم داشته باشيد . هميشه از کاندوم پلاستيکي يا پلي اورتان استفاده کنيد.
- بعد از مقاربت براي خروج باکتري ها ادرار کنيد.
- اگر ختنه نشده ايد پره پوس ( پوست حشفه ) را هر زمان که دوش مي گيريد بشوييد.
نوشته شده در تاريخ توسط امیر |

تنگی مجرای ادرار در مردان یک بیماری خطیر است. این مشکل برای مرد خیلی آزار دهنده و پر هزینه است. چون اغلب نیاز به گشاد کردن و میل زدن مکرر، سوند زدن مکرر، و یا اعمال جراحی مکرر دارد.

تنگی مجرای ادرار عبارت از باریک شدن مجرای عبور ادرار بعلت ضربه یا عفونت می باشد. مجرای ادرار در مردان دارای یک پوشش مخاطی بسیار ظریف است که اگر مختصر آسیب ببیند، با ترمیم آن مجرا تنگ می شود. تنگی مجرای ادرار در مردان یک بیماری خطیر است و شدت آن از بسیار مختصر تا بسیار شدید متفاوت می باشد. تنگی مجرای ادرار برای مرد خیلی آزار دهنده و پر هزینه است. چون اغلب نیاز به گشاد کردن و میل زدن مکرر، سوند زدن مکرر، و یا اعمال جراحی مکرر دارد. مجرا در مردان به دو قسمت بزرگ تقسیم می شود: مجرای خلفی که در داخل لگن قرار دارد و مجرای قدامی که در بیرون از لگن می باشد (اشکال 3-1). تنگی مجرای خلفی خطرناکتر و پر عارضه تر از تنگی مجرای قدامی است.

علل:

تنگی مجرای ادرار علل بسیار زیادی دارد و بسیاری از موارد آن قابل پیشگیری است. مهمترین علل تنگی مجرای ادرار به قرار زیر هستند:
• عفونتهای راجعه: عفونتهای مجرای ادرار یکی از علل مهم تنگی مجرای ادرار می باشند. افرادیکه مکررا بعلت بیماریهای آمیزشی مثل سوزاک و کلامیدیا دچار عفونت مجرای ادرار می شوند، در نهایت مبتلا به تنگی مجرای ادرار خواهند شد. از خصوصیات تنگیهای ناشی از عفونت متعدد بودن آنها است.
• دستکاری مجرا: هر نوع دستکاری نامناسب مجرا بعلت آسیب به مخاط آن می تواند سبب تنگی مجرای ادرار شود. مثلا سوند زدن نا مناسب، وارد کردن اشیاء مختلف به داخل مجرا و غیره.
• ضربه: ضربه یکی از علل مهم و خطیر تنگی مجرای ادرار است. وارد شدن ضربه می تواند از نوع بسیار اندک تا نوع بسیار شدید که سبب قطع کامل مجرای خلفی می شود، متفاوت است. در حین ورزشهائی مثل کاراته ضربه وارده به ناحیه مجرا می تواند منجر به تنگی مجرای ادرار شود. گاهی بعضی ها با شوخی با کفشهای نوک باریک به ناحیه میاندوراه ضربه وارد می کنند. آن می تواند سبب تنگی مجرای خلفی شود. خطرناکترین نوع ضربه، حین تصادفات رانندگی یا سقوط از بلندی اتفاق می افتند. در حین تصادف یا سقوط از بلندی استخوان لگن شکسته و قطعات آن سبب قطع مجرای ادرار خلفی می شوند و بدترین نوع تنگی مجرای ادرار را ایجاد می کنند. پس از قطع کامل مجرای ادرار خلفی، بیمار دیگر نمی تواند ادرار کند و در این بیماران یک سوند از راه شکم در داخل مثانه گذاشته می شود و سه ماه بعد نسبت به ترمیم مجرا با اعمال جراحی مختلف اقدام می شود که اغلب نا موفق است.
• اعمال جراحی: بدنبال بعضی از اعمال جرای مثل جراحی پروستات مجرای ادرار گاها دچار تنگی می شود.
علائم تنگی مجرای ادرار
علائم تنگی مجرای ادرار بسیار متغیر هستند و بیمار نباید این علائم را نادیده بگیرد. هر قدر تشخیص تنگی مجرای ادرار زودتر اتفاق بیفتد پیش آگهی بهتر است چون اماکن درمان زیادتر می باشد. در مراحل پیشرفته تنگی مجرای ادرار درمان کامل تقریبا غیر ممکن است.

علائم تنگی مجرای ادرار را به شرح زیر می توان خلاصه کرد:

• وجود خون در مایع منی
• ادرار کدر
• وجود خون در ادرار
• ضعیف و باریک شدن جریان ادرار، گاها جریان ادرار بعلت تنگی شدید بسیار باریک می شود.
• مشکل در ادرار کردن (برای خالی شدن مثانه بیمار باید زور بزند)
• ترشح از مجرا
• تکرر ادرار
• احساس فوریت در ادرار کردن (همینکه بیمار احساس ادرار کردن پیدا می کند، بلافاصله باید مثانه خود را خالی کند)
• عدم توانائی به ادرار کردن، اگر رفته رفته تنگی شدیدتر شود به مرحله ای می رسد که مجرا کاملا کیپ شده و بیمار نمی تواند مثانه خود را خالی کند. در اصطلاح به آن شاش بند شدن یا احتباس ادراری گفته می شود.
• بی اختیاری ادراری، در بعضی انواع تنگی مجرای ادرار اسفنکترهای ادراری آسیب دیده و بیمار بخوبی قادر به کنترل کردن ادرار خود نمی باشد.
• احساس سوزش در حین ادرار کردن
• احساس درد در قسمت تحتانی شکم
• درد در ناحیه لگن
• پخش شدن ادرار
• تورم آلت تناسلی

تشخیص تنگی مجرای ادرار

برای تشخیص تنگی مجرای ادرار راههای مختلفی وجود دارند. مهم این است که تشخیص درست باشد. علاوه از آن باید محل تنگی وسعت و شدت آن بخوبی مشخص شوند، چون برای درمان تنگی مجرای ادرار روشهای درمانی مختلفی وجود دارند. در بیماران مبتلا به تنگی مجرای ادرار در حین معاینه ممکن است موارد زیر یافت شوند:
• ترشح از مجرای ادرار
• مثانه متسع و پر شده، بعلت عدم توانائی در خالی کردن مثانه
• غدد لنفاوی کشاله ران ممکن است بزرگ و حساس شوند، هر نوع عفونت در دستگاه تناسلی سبب بزرگ شدن این غدد لنفاوی می گردند.
• ممکن است پروستات بزرگ و به لمس حساس و دردناک باشد.
• احساس سفتی در ناحیه مجرای ادرار
• قرمزی و تورم آلت تناسلی
وقتی با اخذ شرح حال و معاینه فیزیکی مشکوک به تنگی مجرای ادرار شدیم، باید آنرا با روشهای پاراکلینیکی اثبات کرد. برای تشخیص تنگی مجرای ادرار و دلیل شدت و وسعت آن نیاز به اقدامات پاراکلینیک زیر می باشد:
• سیستوسکوپی که وسیله بسیار دقیق برای تشخیص می باشد.
• رادیوگرافی از مجرای ادرار (اشکال 4 و 5)
• کشت ادرار و کشت ترشحات مجرا
• اندازه گیری جریان ادرار با کامپیوتر (یوروفلومتری)
درمان: درمان تنگی مجرا بر حسب محل، شدت و وسعت آن متفاوت است و اغلب بعد از هر نوع درمانی تنگی عود می کند و بیمار نیاز به مداخلات مکرر دارد. اقدامات درمانی عمده در تنگی مجرای ادرار به قرار زیر هستند:
• گشاد کردن تدریجی مجرا با سوندهای مخصوص
• بریدن محل تنگی با چاقوی مخصوص: این نوع درمان در موادردیکه طول تنگی زیاد نیست و محل آن در ناحیه اسفنکتر ادراری قرار ندارد، امکانپذیر می باشد. پس از بریدن محل تنگی، مجرا با سوندهای مخصوصی متسع شده و در پایان یک سوند مثانه گذاشته شده و آن پس از چند روز تا چند هفته بنا به تشخیص پزشک برداشته می شود. معمولا پس از بریدن محل تنگی، بیماری عود می کند و بیمار نیازمند دفعات مکرر بریدن محل تنگی و گشاد کردن مجرا می باشد. اکثرا به بیمار آموزش داده می شود که در منزل روزانه به خودش سوند بزند تا از تنگ شدن مجدد مجرا جلوگیری شود.
• در مواردیکه تنگی دارای وسعت زیاد و شدید است و به سایر درمانها پاسخ نداده است، عمل جراحی ترمیم مجرا صورت می گیرد که یک عمل مشکلی بوده و باید در مراکزی صورت گیرد که پزشکان آن تجربه کافی در این عمل جراحی دارند.
• گاها تنگی مجرا به تمامی درمانها مقاوم است که در این مورد از راه شکم یک سوند در داخل مثانه گذاشته می شود و بیمار تا آخر عمر باید آنرا داشته باشد و هر 4 هفته نسبت به تعویض سوند اقدام نماید.

به طور خلاصه:

• تنگی مجرای ادرار یک بیماری خطیر می باشد.
• عفونتهای مکرر مجرا از جمله بیماریهای آمیزشی یکی از علل مهم تنگی مجرا هستند.
• هر گونه ضربه به مجرای ادرار می تواند منجر به تنگی آن شود.
• اگر تنگی مجرا در مراحل اولیه تشخیص داده شود، درمان آن ساده تر است.


آقای دکتر صفری نژاد، ارولوژیست؛





















نوشته شده در تاريخ توسط امیر |
مقدمه کلیه یکی از اندامهای مهم برای تنظیم اسمولاریته بدن مهره‌داران است و این کار را از طریق تشکیل ادرار انجام می‌دهد. تشکیل ادرار در کلیه به طریق موضعی و هورمونی کنترل و تنظیم می‌شود. دستگاه ادراری شامل کلیه و مجاری ادراری است که ادرار را به مثانه می‌رسانند و از طریق پیشابراه دفع می‌کنند. تنظیم اسمولاریته بدن در مهره‌داران عالی عمدتا بر عهده کلیه‌هاست. کلیه پستانداران در ثبات محیط درونی یعنی حجم مایعات و الکترولیتهای بدن نقش اساسی دارند. کلیه همچنین در تثبیت PH مایعات بدن اهمیت زیادی دارد.
[تصویر: kidney4.JPG]
ساختمان کلیه کلیه‌ها به صورت جفت در پشت خون دریافت می‌کنند. کلیه توسط پوششی سخت و مقاوم از بافت همبند به نام کپسول پوشیده شده است. بطور کلی کلیه از قشر ، مرکز و لگنچه تشکیل شده است. لگنچه از طریق میزنای به مثانه ارتباط پیدا می‌کند.

ادرار در طی عمل دفع از طریق مجرای ادراری مثانه را ترک می‌کند تشکیل ادرار هنگامی که به لگنچه می‌رسد کامل می‌شود. ادرار از لگنچه به مثانه حمل شده و بدون تغییر دفع می‌شود. دفع ادرار از طریق کنترل عصبی اسفنکتر ارادی مثانه که در گردن پیشابراه قرار دارد صورت می‌گیرد. کلیه از واحدهای ساختاری به نام نفرون ساخته شده است.
احساس دفع ادرار هنگامی که دیواره مثانه بر اثر پر شدن تدریجی آن کشیده می‌شود گیرنده‌های کششی دیواره مثانه تحریک می‌شوند و امواج عصبی تولید می‌کنند که توسط رشته‌های عصبی آوران به نخاع و بعد به مغز منتقل می‌شود و بدین سان احساس دفع بوجود می‌آید. سپس اسفنکترها شل شده و ماهیچه صاف مثانه تحت فعالیت اعصاب خودکار منقبض و محتویات مثانه به پیشابراه خالی می‌شود.
نفرون واحد عملی کلیه نفرون نام دارد. نفرون لوله پیچیده‌ای متشکل از یک لایه بافت پوششی است که در یک انتها بسته است و در انتهای دیگر به درون لگنچه باز می‌شود. تعداد نفرونها در انسان پس از تولد افزایش نمی‌یابد اما طول نفرون در دوره رشد زیاد می‌شود. هر نفرون ار کپسول بومن ، لوله پیچیده نزدیک ، لوله هنله ، لوله پیچیده دور و مجرای جمع کننده تشکیل شده است.
[تصویر: uninarysystem3.JPG]
کپسول بومن نفرون در انتهای بسته اش پهن شده که آن را کپسول بومن می‌نامند. در کپسول بومن دسته‌ای مویرگ به نام گلومرول وجود دارد که به دیواره کپسول بومن چسبیده است. مجموع کپسول بومن و گلومرول را جسم مالپیگی می‌نامند. پلاسما از دیواره این مویرگها و پس از تک لایه یاخته‌ای بافت پوششی دیواره کپسول بومن عبور کرده و در حفره کپسول تجمع می‌یابد تا جریان خود را در بخشهای مختلف نفرون آغاز کند.

مویرگهای گلومرولی از نفوذپذیری خیلی بیشتری نسبت به مویرگهای سایر نقاط بدن برخوردار هستند. اپی‌تلیوم کپسول بومن پایکدار و شکافدار است این شکافها توسط غشای نازکی بسته شده‌اند. غشای گلومرولی از عبور آزاد مواد خنثی با قطر بیشتر از 8 نانومتر جلوگیری می‌کند. بنابراین غشای گلومرولی با وجود تراوایی بسیاری که دارد دارای تراوایی انتخابی است.
لوله پیچیده نزدیک لوله‌ای است پیچیده که بلافاصله پس از کپسول بومن قرار می‌گیرد. بخشی از یاخته‌های پوششی این لوله که به طرف حفره نفرون قرار دارد، دارای لبه برس مانند است این امر باعث افزایش سطح جذب آنها می‌شود. فرآیند انتقال در غشای این یاخته‌ها به مقدار قابل توجهی انجام می‌گیرد. بین یاخته‌های لوله پیچیده نزدیک اتصال محکمی وجود دارد. و این نوع اتصال باعث می‌شود که آب و محلولهای با وزن مولکولی کم بتوانند از فواصل یاخته‌ها به فضای برون یاخته راه یابند. اگر مقدار زیادی مایع به فضای برون یاخته‌ای راه یابد جذب خالص به مقدار کم انجام می‌شود.
بخش پایین رونده لوله هنله این قسمت دارای یاخته‌های نازک و میتوکندری اندک و با لبه سلولی فاقد حاشیه برس مانند است. و انتشار صورت می‌گیرد.
قسمت بالا رونده وضخیم لوله هنله این قسمت دارای میتوکندری زیاد و لبه برس مانند است در قسمت دهانه یاخته پوششی این قسمت پمپی وجود دارد که بطور فعال و همزمان یک یون سدیم و یک یون پتاسیم و دو یون کلر را از مجرا به درون یاخته منتقل می‌کند.
لوله پیچیده دور دارای دو بخش رقیق کننده و بخش انتهایی است. بخش رقیق کننده شبیه بخش ضخیم بالا‌رو لوله هنله است. اتصال بین یاخته‌ها از نوع اتصال محکم است و به هیچ وجه اجازه عبورآب و نمکها را از فواصل بین یاخته‌ها نمی‌دهند. انتهای لوله پیچیده دور به مجاری جمع کننده ختم می‌شود.
مجرای جمع کننده انتهای لوله پیچیده دور به مجاری جمع کننده ختم می‌شود و محتویات لوله ادراری به درون آنها می‌ریزد. بخش انتهایی لوله پیچیده دور و مجرای جمع کننده از نظر ساختار بافتی و عملکرد شبیه یکدیگرند. میتوکندری کم و پرزهای دهانه‌ای کم از ویژگیهای این یاخته‌هاست. مجاری جمع کننده پس از ورود به لگنچه‌های کلیوی بهم ملحق شده و از تعدادشان کاسته می‌شود.
[تصویر: uninarysystem1.JPG]
مراحل تشکیل ادرار مرحله اول تشکیل ادرار یعنی پالایش پلاسما و تجمع مایع پالایش شده که ادرار اولیه گفته می‌شود در کپسول بومن صورت می‌گیرد. مایع پالایش شده گلومرولی در انسان به میزان 125 میلی‌لیتر در دقیقه و یا حدود 180 لیتر در روز است. هنگامی که این رقم با میزان آب آشامیده مقایسه گردد معلوم می‌شود که بدن می‌بایست سریعا دچار کم آبی شود مگر اینکه قسمت اعظم مایع پالایش شده مجددا به درون جریان خون جذب گردد. جذب مجدد یکی از اعمال مهم نفرون است.
جذب مجدد لوله‌ای
  • لوله پیچیده نزدیک: از جمله موادی که توسط کلاف خونی پالایش شده بوسیله لوله پیچیده نزدیک جذب می‌شوند الکترولیتهایی مانند سدیم و پتاسیم ، کلرورها و بیکربناتهای یونها ، گلوکز ، اسیدهای آمینه و پروتئینهای کوچک و اسید اسکوربیک هستند.
  • لوله هنله: بخش پایین رونده لوله هنله تراوایی نسبتا زیادی نسبت به آب و تراوایی متوسطی نسبت به NaCl و اوره دارد. در غشای یاخته‌های پوششی بخش بالا رونده لوله هنله پمپی وجود دارد که به طریق هم انتقالی یک یون سدیم و یک یون پتاسیم و دو یون کلر را از مجرای نفرون به درون یاخته منتقل می‌کند.
  • لوله پیچیده دور: در غشای طرف مجرای این یاخته‌ها نیز پمپی وجود دارد که به طریق هم انتقالی باعث انتقال سدیم و پتاسیم و کلر به درون یاخته جذبی می‌شود.
  • بخش انتهایی لوله پیچیده دور و مجرای جمع کننده: این دو بخش از نظر عملکرد به هم شبیه بوده و نسبت به آب و اوره ناتراوا هستند مگر در حضور هورمون ADH که آب ادرار رقیق به درون مایع بین یاخته‌ای غلیظ‌تر در بخش مرکزی کلیه جریان می‌یابد. دو بخش انتهای لوله پیچیده دور و مجرای جمع کننده نسبت به یون سدیم ناتراوا هستند.

[تصویر: uninarysystem2.JPG]
ترشح مجرایی
  • ترشح پتاسیم: در شرایط عادی یون پتاسیم 95 _ 90 درصد و بطور آزادانه کپسول بومن پالایش می‌گردد، بطور فعال در لوله پیچیده نزدیک جذب مجدد می‌شود. به این ترتیب یون پتاسیم کمی توسط ادرار دفع می‌گردد. انتقال یون پتاسیم به لوله نفرون به میزان فعالیت پمپ سدیم- پتاسیم ATP در غشای یاخته‌های پوششی دیواره نفرون بستگی دارد.
  • ترشح یون هیدروژن: ترشح هیدروژن عمدتا در لوله پیچیده نزدیک و دور لوله جمع کننده انجام می‌شود.
مکانیسمهای تنظیم کننده کلیه کلیه می‌تواند به کمک مکانیسهای عصبی یا هورمونی یا ترکیبی از هر دو وظیفه خود را در حفظ ثبات محیط درونی انجام دهد. کلیه این کار را به سه طریق انجام می‌دهد:
  • کنترل میزان پالایش گلومرولی
  • کنترل جذب مجدد لوله‌ای یون سدیم
  • کنترل نگهداری اسمزی آب

نوشته شده در تاريخ توسط امیر |
.: Weblog Themes By Blog Skin :.

اسلایدر

دانلود فیلم